Εορτή Αγίου Θεοδώρου του εν Δαρδανελλίοις στο Οφρύνιο Παγγαίου
Με εκκλησιαστική τάξη εορτάσθηκε φέτος, Κυριακή 2 Αυγούστου 2026, η ιερά μνήμη του Αγίου Νεομάρτυρος Θεοδώρου του εν Δαρδανελλίοις στην ενορία του Αγίου Γεωργίου Οφρυνίου του Δήμου Παγγαίου, όπου οι πρόγονοι των ήσαν συμπατριώτες του Νεομάρτυρος.
Την παραμονή της εορτής τελέσθηκε ο πανηγυρικός Εσπερινός, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας κ. Χρυσοστόμου, πλαισιουμένου υπό Ιερέων της Ιεράς Μητροπόλεως. Τον Θείον Λόγον εκήρυξε προς το εκκλησίασμα ο Σεβασμιώτατος, ο οποίος αναφέρθηκε στη ζωή και το μαρτύριο του Αγίου Νεομάρτυρος Θεοδώρου, προβάλλοντας το φωτεινό παράδειγμά του ως νέου ανθρώπου που, μολονότι στερούνταν κοσμικής μορφώσεως, ανατράφηκε μέσα σε ευσεβή χριστιανική οικογένεια και γαλουχήθηκε από μικρός με τα ιερά γράμματα.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στη γενναία άρνησή του να απαρνηθεί την ορθόδοξη πίστη, παρά τις υποσχέσεις πλούτου, τιμών και επίγειας ευτυχίας που του προσφέρθηκαν, προτιμώντας να θυσιάσει ακόμη και την ίδια του τη ζωή από αγάπη προς τον Χριστό. Παράλληλα, υπογράμμισε τη σπουδαία συμβολή των Νεομαρτύρων στη διατήρηση της ορθοδόξου πίστεως και της εθνικής ταυτότητας του Γένους κατά τα χρόνια της Τουρκοκρατίας, επισημαίνοντας ότι η ελληνική γλώσσα και η ορθόδοξη πίστη υπήρξαν οι δύο ακατάλυτοι πυλώνες που κράτησαν ζωντανό τον Ελληνισμό. Ολοκληρώνοντας, κάλεσε τους πιστούς να εμπνέονται από το παράδειγμα του Αγίου Θεοδώρου και να παραμένουν σταθεροί στην πίστη, διαφυλάσσοντας ως πολύτιμη παρακαταθήκη την ορθόδοξη χριστιανική τους ταυτότητα.
Την κυριώνυμο ημέρα της εορτής τελέσθηκε πανηγυρικό συλλείτουργο, προεξάρχοντος του Πρωτοσυγκέλλου της Ιεράς Μητροπόλεως, Πανοσιολογιωτάτου Αρχιμανδρίτου Χρυσοστόμου Μπένου. Τον Θείον Λόγον εκήρυξε ο Πανοσιολογιώτατος Πρωτοσύγκελλος, ο οποίος, λαμβάνοντας αφορμή από την ευαγγελική περικοπή της Κυριακής Θ΄ Ματθαίου και τον λόγο του Κυρίου «Θαρσεῖτε· ἐγώ εἰμι· μὴ φοβεῖσθε», ανέπτυξε το θέμα: «Ἡ νίκη τῆς πίστεως στὴ ζωή τοῦ Ἁγίου Νεομάρτυρος Θεοδώρου τοῦ ἐκ Δαρδανελλίων». Τόνισε ότι το Ευαγγέλιο και ο βίος του εορταζομένου Αγίου αλληλοφωτίζονται, καθώς ο Νεομάρτυρας Θεόδωρος, όπως ο Απόστολος Πέτρος μέσα στην τρικυμία, κλήθηκε να αντιμετωπίσει τη δική του μεγάλη δοκιμασία, παραμένοντας όμως ακλόνητος στην πίστη του μέχρι τέλους. Υπογράμμισε ότι ο μεγαλύτερος πειρασμός του Αγίου δεν υπήρξαν οι απειλές και τα βασανιστήρια, αλλά οι υποσχέσεις πλούτου, τιμών και κοσμικής ευημερίας, τις οποίες απέρριψε, θεωρώντας ανεκτίμητο θησαυρό την πίστη στον Χριστό.
Παράλληλα, επεσήμανε ότι και ο σύγχρονος άνθρωπος καλείται καθημερινά να αντισταθεί στους πειρασμούς του συμβιβασμού, της αδιαφορίας και της απομακρύνσεως από τη ζωή της Εκκλησίας, έχοντας πάντοτε στραμμένο το βλέμμα του στον Χριστό. Τέλος, αναφέρθηκε στους πρόσφυγες προγόνους του Νέου Οφρυνίου, οι οποίοι, εγκαταλείποντας τις πατρογονικές τους εστίες, μετέφεραν μαζί με την πίστη τους και την ευλάβεια προς τον προστάτη Άγιό τους, παραδίδοντας στις επόμενες γενεές μία πολύτιμη πνευματική παρακαταθήκη, η οποία εξακολουθεί να εμπνέει και να καθοδηγεί τη ζωή της τοπικής εκκλησιαστικής κοινότητας.
