Ἀγαπητοί ἐν Χριστῷ Ἀδελφοί καί Πατέρες Ἀνέτειλε καί πάλι μέ τή Χάρη τοῦ Θεοῦ στόν ὁρίζοντα τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἔτους ἡ πλέον σεβάσμια ἡμέρα του, ἡ Ἁγία καί Μεγάλη Παρασκευή. Πῶς ὅμως μᾶς βρῆκε; Ὄχι ὅπως ἄλλοτε μέ τήν καρδιά μας πλημμυρισμένη μέ ἔντονα θρησκευτικά αἰσθήματα, νά πηγαίνουμε στούς ναούς μας νά προσκυνήσουμε τόν ἀνθοστόλιστο Ἐπιτάφιο, νά ἀκολουθήσουμε στή λαμπρή καί μεγαλοπρεπῆ λιτανεία του, νά ἑτοιμασθοῦμε γιά τήν ἑορτή τοῦ Πάσχα. Ἐφέτος τά θρησκευτικά μας αἰσθήματα σκιάζονται καί πάλι ἀπό τήν ἀγωνία καί τή θλίψη τῆς ἀναπάντεχης ἀπό πέρυσι φοβερῆς πανδημίας. Οἱ κινήσεις μας περιορισμένες, τά πρόσωπά μας καλυμμένα, μόνιμο τό σφίξιμο στήν καρδιά. Ἀλλά ἄς ποῦμε ὡς πιστοί χριστιανοί: «Εἴη…