Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά, Τό τε­λει­ό­τε­ρο δη­μι­ούρ­γη­μα τοῦ Θε­οῦ εἶ­ναι ὁ ἄν­θρω­πος, ὁ ὁ­ποῖ­ος πλά­στη­κε γιά νά ζεῖ αἰ­ώ­νια. Ὁ ἐ­γω­ι­σμός ὁδή­γη­σε τόν ἄν­θρω­πο στήν πτώ­ση καί ἡ πτώση ἔ­φε­ρε ὡς συ­νέ­πεια τίς ἀ­σθέ­νει­ες καί τόν θά­να­το. Ὁ Δη­μι­ουρ­γός μας, γιά νά ἁ­πα­λύ­νει τόν πό­νο τῶν ἀν­θρώ­πων ἀπό τίς ἀσθένει­ες, μᾶς χά­ρι­σε τήν ἰ­α­τρι­κή ἐπιστή­μη καί τά φάρ­μα­κα. Στήν Πα­λαι­ά Δι­α­θή­κη ὁ Προφή­της Ἠ­σα­ΐ­ας μέ τήν βο­ή­θεια τῆς τό­τε ἰ­α­τρι­κῆς, ἐθερά­πευ­σε τόν Ἐ­ζε­κί­α. Στήν Και­νή Δι­α­θή­κη ἐξ ἄλ­λου, ὁ Ἴ­διος ὁ Κύ­ριός μας το­νί­ζει τήν ἀναγκαιότη­τα τῆς ἰ­α­τρι­κῆς ἐ­πι­στή­μης λέγοντας: «οὐ χρεί­αν ἔ­χου­σιν οἱ ἰσχύον­τες ἰα­τροῦ, ἀλ­λ’ οἱ κακῶς ἔ­χον­τες» (Ματθ. 9, 12), πού ση­μαί­νει πώς ὅταν τό σῶ­μα ἀ­σθε­νεῖ,…