Η Αποτομή της Τιμίας Κεφαλής του Αγίου Ιωάννου στην Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου Νικησιάνης

Το Σάββατο 29 Αυγούστου 2026 εορτάσθηκε η μνήμη της Αποτομής της Τιμίας Κεφαλής του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου σε όλες τις ενορίες και τις Ιερές Μονές της Ιεράς Μητροπόλεώς μας. Ιδιαιτέρως δε εορτάσθηκε στην ανδρώα Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου Νικησιάνης, όπου πλήθος πιστών προσήλθε για να τιμήσει τη μνήμη του Προφήτου και Βαπτιστού του Κυρίου.

Το εσπέρας της εορτής τελέσθηκε ο πανηγυρικός Εσπερινός και, προ της απολύσεως της Ακολουθίας, πραγματοποιήθηκε η λιτάνευση της Ιεράς Εικόνος του Τιμίου Προδρόμου εντός της Ιεράς Μονής, με τη συμμετοχή πλήθους προσκυνητών, οι οποίοι προσήλθαν για να τιμήσουν τον Άγιο και να ζητήσουν τις πρεσβείες του προς τον Φιλάνθρωπο Θεό. Τον θείο λόγο κήρυξε ο Αρχιερατικός Επίτροπος Παγγαίου, Πρωτοπρεσβύτερος π. Ζαχαρίας Μέγκας.

Την κυριώνυμο ημέρα της εορτής τελέσθηκαν η Ακολουθία του Όρθρου και εν συνεχεία η Θεία Λειτουργία, προεξάρχοντος του Πρωτοσυγκέλλου της Ιεράς Μητροπόλεως, Πανοσιολογιωτάτου Αρχιμανδρίτου π. Χρυσοστόμου Μπένου, πλαισιουμένου από ιερείς της Μητροπόλεως.

Μετά την ανάγνωση του Ιερού Ευαγγελίου, ο Πανοσιολογιώτατος Πρωτοσύγκελλος κήρυξε τον θείο λόγο προς το πολυπληθές εκκλησίασμα, αναφερόμενος στο μαρτυρικό τέλος του Τιμίου Προδρόμου και στην παρρησία με την οποία ο Άγιος Ιωάννης ύψωσε τη φωνή της αλήθειας απέναντι στον Ηρώδη με το αμετάκλητο «οὐκ ἔξεστί σοι». Τόνισε ότι η αλήθεια του Θεού δεν προσαρμόζεται στα πρόσωπα και στα αξιώματα και ότι ο έλεγχος του Προδρόμου προς τον Ηρώδη, όσο αυστηρός και αν ήταν, αποτελούσε συγχρόνως πρόσκληση σε μετάνοια.

Στη συνέχεια αναφέρθηκε στη δύναμη των παθών και στις σταδιακές υποχωρήσεις του ανθρώπου απέναντι στην αμαρτία, έχοντας ως χαρακτηριστικό παράδειγμα την πορεία του Ηρώδη. Ενώ αρχικά σεβόταν τον Ιωάννη, τον θεωρούσε δίκαιο και άγιο και «ἡδέως αὐτοῦ ἤκουε», στη συνέχεια υποχώρησε στο πάθος, φυλάκισε τον Πρόδρομο και τελικά έφθασε να συγκατατεθεί στην αποτομή της Τιμίας Κεφαλής του. Όπως επισήμανε ο Πρωτοσύγκελλος, το πάθος δεν ζητεί συνήθως από τον άνθρωπο τα πάντα από την πρώτη στιγμή, αλλά μία μικρή υποχώρηση σήμερα, μία μεγαλύτερη αύριο, έως ότου ο άνθρωπος βρεθεί αιχμάλωτός του.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στο γεγονός ότι ο Ηρώδης δεν ήταν άνθρωπος που αγνοούσε την αλήθεια. Άκουγε τον Ιωάννη και μάλιστα τον άκουγε με ευχαρίστηση, χωρίς όμως να επιτρέψει στον λόγο του να αλλάξει τη ζωή του. Το ίδιο, όπως τόνισε, μπορεί να συμβεί και στη ζωή κάθε χριστιανού, διότι δεν αρκεί να ακούμε το Ευαγγέλιο, να γνωρίζουμε τι είναι σωστό ή ακόμη και να θαυμάζουμε την αλήθεια· η αλήθεια του Χριστού ζητεί να γίνει ζωή, μετάνοια, απόφαση και πραγματική αλλαγή.

Κατακλείοντας το κήρυγμά του, αναφέρθηκε στο διαχρονικό «Μετανοεῖτε» του Τιμίου Προδρόμου, το οποίο εξακολουθεί να αντηχεί μέσα στην Εκκλησία και να απευθύνεται σε κάθε άνθρωπο. «Η κεφαλή του αποκόπηκε, αλλά η φωνή του δεν σίγησε», υπογράμμισε χαρακτηριστικά, ευχόμενος ο Τίμιος Πρόδρομος, προστάτης και έφορος της Ιεράς Μονής, να διδάσκει πάντοτε τους πιστούς, με το κήρυγμα, τη ζωή και το μαρτύριό του, να αγαπούν την αλήθεια, να αγωνίζονται εναντίον των παθών και να δέχονται τον έλεγχο της συνειδήσεως ως πρόσκληση του Θεού σε μετάνοια.

Αμέσως μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας παρατέθηκε νηστίσιμη τράπεζα στο Αρχονταρίκι της Ιεράς Μονής προς τους πατέρες και τους προσκυνητές που συμμετείχαν στην πανήγυρη.