(Ἀμύνταιο. Ἡ πρώτη γνωριμία. Ἡ καταπληκτική του προσήνεια. Ἡ Ἀρχιερωσύνη ὡς κοσμικό ἀξίωμα. Ἡ Μαρτυρία τοῦ ἱ. Χρυσοστόμου. Τό θαυμαστό του κατόρθωμα.) Μεταξύ αὐτῶν πού αἰσθάνθηκαν συγκίνηση καί χαρά στό πρίν λίγο καιρό ἄκουσμα τῆς ἁγιοκατάταξης τοῦ ἀοιδίμου Μητροπολίτου Ἐδέσσης Καλλινίκου (1967-1984) συγκαταλέγεται καί ὁ ὑποφαινόμενος. Ἡ γνωριμία μέ τόν ἀείμνηστο ἐπίσκοπο ἔγινε ὅταν ὑπηρετοῦσα ὡς Ἱεροκῆρυξ στό Ἀμύνταιο Φλωρίνης. Μία μικρή, ἥσυχη και συμπαθητική πόλη, ἡ ὁποία δέν ἀπεῖχε πολύ ἀπό τήν Ἔδεσσα. Ὁ σιδηρόδρομος μάλιστα, πού τήν διέσχιζε, βοηθοῦσε τήν ἄνετη ἐπικοινωνία μεταξύ τους. Ἔτσι γρήγορα συνδέθηκα μαζί του. Σέ τοῦτο δέν συνέβαλε μόνο τό τραῖνο, ἡ εὐκολία τῆς συγκοινωνίας, ἀλλά κυρίως ἡ καταπληκτική ἀπό τήν πρώτη στιγμή…