Κυριακή μετά την εορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού στον Ιερό Ναό Αγίου Ελευθερίου Ελευθερουπόλεως

Την Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου 2026, μετά την εορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Χρυσόστομος χοροστάτησε στην ακολουθία του Όρθρου και τέλεσε τη Θεία Λειτουργία στον Καθεδρικό Ιερό Ναό Αγίου Ελευθερίου Ελευθερουπόλεως, πλαισιωμένος από τον Πρωτοσύγκελλο της Μητροπόλεως, Αρχιμανδρίτη π. Χρυσόστομο Μπένο, τον εφημέριο της Ενορίας π. Αλέξανδρο Νικολάου και τους Διακόνους της Μητροπόλεως.

Μετά την ανάγνωση του Ευαγγελικού αναγνώσματος, τον Θείο Λόγο κήρυξε ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας, ο οποίος αναφέρθηκε στην ευαγγελική πρόσκληση του Κυρίου: «Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν καί ἀράτω τόν σταυρόν αὐτοῦ καί ἀκολουθείτω μοι». Τόνισε ότι η Εκκλησία, τόσο κατά την Κυριακή προ της Υψώσεως όσο και κατά τη σημερινή Κυριακή μετά την Ύψωση, στρέφει τη σκέψη των πιστών στο μυστήριο του Τιμίου Σταυρού και, διά του Σταυρού, στο πρόσωπο του σταυρωθέντος Κυρίου Ιησού Χριστού.

Ο Σεβασμιώτατος επισήμανε ότι τα λόγια αυτά του Κυρίου αποτελούν την ουσιαστική προϋπόθεση για όποιον επιθυμεί να γίνει αληθινός μαθητής Του. Σε αντίθεση με τους ανθρώπινους ηγέτες, οι οποίοι συνήθως υπόσχονται ευκολίες και υλικά αγαθά σε όσους τους ακολουθούν, ο Χριστός δεν υπόσχεται μία ζωή χωρίς δυσκολίες, αλλά καλεί ελεύθερα τον άνθρωπο σε έναν δρόμο αυταπαρνήσεως, θυσίας και πνευματικού αγώνα.

Αναφερόμενος ειδικότερα στην προτροπή «ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν», εξήγησε ότι ο Χριστός καλεί τον άνθρωπο να αρνηθεί τον κακό εαυτό του, να εγκαταλείψει τα πάθη, τις αδυναμίες και τις κακίες που ταλαιπωρούν την ψυχή του και να αγωνιστεί για την εσωτερική του μεταμόρφωση. Ο θυμώδης καλείται να γίνει πράος και ήρεμος, ο φιλάργυρος ελεήμων και φιλάνθρωπος και εκείνος που παρασύρεται από τα σαρκικά πάθη σώφρων και τίμιος. Η χριστιανική ζωή, επομένως, δεν περιορίζεται σε μία εξωτερική ομολογία πίστεως, αλλά προϋποθέτει προσωπικό αγώνα και πραγματική αλλαγή του ανθρώπου.

Εξηγώντας στη συνέχεια το «ἀράτω τόν σταυρόν αὐτοῦ», υπογράμμισε ότι η φράση αυτή δεν έχει κυριολεκτική αλλά παροιμιακή μεταφορική σημασία. Ο πιστός καλείται να λάβει τη μεγάλη απόφαση να ακολουθήσει τον Χριστό και, για την αγάπη Του, να είναι έτοιμος να υπομείνει τις δυσκολίες και τις δοκιμασίες της ζωής. Ως κορυφαία παραδείγματα αυτής της πιστής ακολουθίας του Χριστού ανέφερε τους Αγίους Μάρτυρες, οι οποίοι διά μέσου των αιώνων υπέμειναν τα πάντα για την αγάπη, τη δόξα και την τιμή Του.

Καταλήγοντας, ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε στη δυσκολία εφαρμογής των λόγων αυτών στη σύγχρονη εποχή, κατά την οποία ο άνθρωπος αναζητεί ολοένα περισσότερο την άνεση και την ευκολία. Υπογράμμισε όμως ότι εκείνος που βαδίζει τον δρόμο του Χριστού, ακόμη και αν συναντά δυσκολίες, αποκτά κάτι πολύ σπουδαιότερο από κάθε υλικό αγαθό: την ειρήνη και τη γαλήνη της συνειδήσεως, την οποία κανένας πλούτος και καμία εξωτερική άνεση δεν μπορούν να προσφέρουν.

Τέλος, κάλεσε όλους να δεχθούν με πίστη τους απαιτητικούς αλλά σωτήριους λόγους του Χριστού και να αγωνιστούν, κατά το μέτρο των δυνάμεών τους, ώστε να ανταποκριθούν στην υψηλή τιμή που τους έχει δοθεί, να είναι μαθητές του Κυρίου και να φέρουν επάξια το όνομα των Χριστιανών.