«ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΕΣ ΤΗΣ ΦΑΤΝΗΣ» Ἀγαπητοί ἐν Χριστῶ Ἀδελφοί καί Πατέρες, Ἡ ἄπειρη καὶ ἀνερμήνευτη Ἀγάπη καὶ Μακροθυμία τοῦ Θεοῦ μᾶς ἀξιώνει καὶ πάλι, Ἀγαπητοὶ Ἀδελφοὶ καὶ Πατέρες, νὰ συνεορτάσουμε τὴ μητρόπολη, τὴν πηγὴ καὶ ἀφετηρία ὅλων τῶν χριστιανικῶν μας ἑορτῶν καὶ πανηγύρεων, τὰ Χριστούγεννα. Νὰ πανηγυρίσουμε, ὅπως ἁρμόζει, μὲ εὐλάβεια τὴν συγκλονιστικὴ ἀνάμνηση τῆς Ἐνανθρωπήσεως τοῦ Υἱοῦ καὶ Λόγου τοῦ Θεοῦ γιὰ τὴ σωτηρία μας. Ἀφοῦ ἐπὶ σαράντα ἡμέρες ἡ Ἐκκλησία «ἐπλήρωσε» (Λουκᾶ 7,1), ἐγέμισε τὴν ἀκοὴ καὶ τὸ πνεῦμα μας μὲ ὕμνους περίτεχνους καὶ ἠδύμολπους, πού ἐξυμνοῦσαν τὸ τρισμέγιστο αὐτὸ Γεγονός, «τὸ μόνον καινὸν ὑπὸ τὸν ἥλιον», τὸ μοναδικὸ καὶ ἀνεπανάληπτο, ἀφοῦ νηστέψαμε ἀπὸ ὁρισμένα φαγητὰ στὴν τράπεζά μας, νηστεία…